2016: De (oude) bestuurder van de Stichting gaat in hoger beroep

De (oude) bestuurder van de Stichting gaat in hoger beroep en doet ook twee wrakingsverzoeken. Wraking is een procedure bij een rechtbank, die bedoeld is om de objectiviteit van een rechter of de rechterlijke instantie te beoordelen. Het is daarmee een middel ter verzekering van de onafhankelijkheid en onpartijdigheid van de rechtspraak. Op 4 november en 13 december 2016 komen er uitspraken over die wrakingsverzoeken.

ECLI:NL:RBNHO:2016:9141

Het wrakingsverzoek wordt afgewezen. Niet gebleken dat de door de rechtbank benoemde tijdelijke bestuurder van de Stichting Loterijverlies.nl behoort tot de persoonlijke of zakelijke kennissenkring van mr. Van der Veen.

Er is ook een wrakingsverzoek ingediend tegen de aangewezen tijdelijke bestuurder. Ook dit wrakingsverzoek wordt niet toegewezen.

ECLI:NL:RBNHO:2016:11012

Verzoek tot wraking door Stichting Loterijverlies (zie ook de toelichting) is tijdig ingediend maar ongegrond. De status van de tijdelijke bestuurder kan niet gezien worden als omstandigheid waardoor de onpartijdigheid van de rechter in gevaar kan worden gebracht.

Er is sprake van een ver verwijderde zakelijke relatie (duurde maar kort en was lang geleden) tussen de rechter en de tijdelijke bestuurder. Bovendien is de tijdelijke bestuurder strikt genomen geen procesdeelnemer in de wrakingszaak die de rechter dient te beoordelen. Daarmee vervalt ook bijkomende grond voor wraking van de andere twee rechters.

Onze toelichting

Het voeren van een of meer juridische procedures is een middel om een onpartijdige beslissing te krijgen, maar e.e.a. kreeg door deze zaak een (mogelijk onbedoeld) eigen doel. Wij menen dat wraking een middel kan zijn, maar wij vinden dat hier een minder rigoureuze stap (wellicht alleen hoger beroep) passender was geweest. Ter aanvulling: het bestuur van de Stichting was toen nog niet los komen te staan van Loterijverlies BV.